10 jaar De Syndic: de pioniers aan het woord

Tien jaar geleden besloten Stefaan Leliaert en Filip Dewaele om de handen in elkaar te slaan. Wat begon als een zijtak onder de vorm van een partnership tussen het toenmalige Leliaert Beheer en Dewaele | vastgoed & advies, is vandaag uitgegroeid tot een gevestigd merk onder het huis van Dewaele Vastgoedgroep. Aan de wieg van De Syndic: Stefaan Leliaert, Gudrun Maes, Diederik Deloof en Kimmy Goubert. Wij laten hen aan het woord over tien jaar De Syndic!

Stefaan, waarom heb je destijds beslist om met Dewaele Vastgoedgroep in zee te gaan?

“Ik heb Filip (Dewaele, nvdr) leren kennen in het BIV, we zaten dikwijls samen op de trein richting Brussel. Tijdens onze treingesprekken merkten we dat we op veel vlakken dezelfde visie hebben en zo is het idee voor een samenwerking ontstaan. In alle eerlijkheid vond ik dat best een moeilijke beslissing want ik had al een minder goede ervaring achter de rug. Daarom zijn we eerst een partnership aangegaan, maar ik had al snel door dat ik met Leliaert Beheer in een professionele omgeving was terechtgekomen en dat we ons partnership maar beter officieel konden maken.”

Gudrun, jij werkte al bij Leliaert Beheer. Hoe heb jij de overstap ervaren?

“In het begin was ik een beetje op mijn hoede, maar ik kon goed samenwerken met Stefaan dus besloot om er ook voor te gaan. Dat is heel positief uitgedraaid. We waren – en zijn nog steeds – een tandem die perfect op elkaar is ingespeeld, dus het was wel even aanpassen om als duo in een groep terecht te komen. Ik herinner mij de eerste D-Day nog levendig: wij stonden daar met z’n tweetjes van De Syndic opeens in zo’n grote groep! Maar ons team is snel gegroeid, en ik ben nog altijd heel blij dat ik er samen met Stefaan ten volle ben voor gegaan.”

De oprichting van De Syndic ging gepaard met de aanwerving van enkele nieuwe medewerkers, waaronder Diederik en Kimmy die elk een aantal kantoren binnen De Syndic leiden. Hoe zijn jullie in het vak gerold?

Diederik: “Ik heb rechten gestudeerd, maar zag mezelf niet aarden in een puur juridische job. Ik zocht een job met afwisseling, en kende iemand die als syndicus werkte. Ik heb bij haar wat info verzameld en dacht die gewenste variatie in een job als syndicus wel te vinden. En zo bleek! Mijn dagen zijn heel verschillend: ik ben vaak op de baan en kom vaak in de gebouwen, maar ik ben ook regelmatig op kantoor om administratief werk te doen. Het nauwe klantencontact zorgt ook elke dag voor onverwachte wendingen.”

“Ik zocht een job met afwisseling, en kende iemand die als syndicus werkte.”

Kimmy“Ik ben ook juriste van opleiding en gaf les aan de studenten Vastgoed in de hogeschool. Stefaan (Leliaert, nvdr) en Diederik (Deloof, nvdr) gaven er ook les en ik koos ervoor om een les mee te volgen. De materie interesseerde mij dermate dat ik meteen alle lessen ‘mede-eigendom’ heb gevolgd. In die periode had ik het wat gezien in het onderwijs, en ik zag meer toekomst en mogelijkheden in de job van syndicus. Zo zijn de gesprekken met Stefaan gestart en kreeg ik de kans om stapsgewijs af te bouwen in het onderwijs en op te starten in regio Dendermonde en Gent. Een leuke overstap naar de privésector waar ik bovendien mijn juridische bagage kon meenemen zonder in de advocatuur te moeten stappen!”

Kimmy, beantwoordde de job in real life aan het beeld dat je ervan had?

Kimmy: “Ik had er eigenlijk niet echt een beeld van. Tijdens mijn opleiding kreeg ik uitleg over mede-eigendom vanuit juridisch oogpunt, en ik vroeg me dan altijd af waarom we dat nodig hadden. Dat werd enkel theoretisch bekeken. Uiteindelijk bleek de job in de praktijk veel uitgebreider dan ik mij kon inbeelden. Je hebt het technische, administratieve en financiële aspect, maar daarnaast is het ook een job met heel veel interpersoonlijke relaties en zelfs een stukje psychologie.”

Diederik, jij kwam rechtstreeks van de schoolbanken bij De Syndic terecht. Hoe heb je die eerste periode ervaren?

Diederik: “Dat was niet zo evident. Ik was ook nog een stuk jonger en als 24-jarige moet je je nu eenmaal veel harder bewijzen dan wanneer je al wat ervaring hebt. In die periode was alles nieuw voor iedereen, dus ik werd in het bad gegooid en moest leren zwemmen. Nu is dat helemaal anders: er is nu een hele organisatie die de nieuwe, jonge medewerkers opvangt. Gelukkig maar!”

Hoe hebben jullie de voorbije tien jaar het beroep van syndicus zien evolueren?

Diederik: “Er is heel wat nieuwe wetgeving in werking getreden, waardoor de eigenaar die vroeger ook als syndicus optrad, dat nu quasi niet meer kan doen. Het beroep is dus zeker verder geprofessionaliseerd, wat we alleen maar kunnen toejuichen: dit zorgt ervoor dat het beroep van syndicus op een goeie manier uitgevoerd wordt.”

Intussen werken er meer dan 20 mensen bij de Syndic. Wat is voor jullie persoonlijk de grootste evolutie geweest?

Kimmy: “Na jaren zelf alle algemene vergaderingen te hebben geleid, doe ik nu minder dossierbeheer en algemene vergaderingen, en focus mij vooral op de opleiding en begeleiding van mijn teams. Bij moeilijkere, juridische dossiers ben ik er uiteraard wel om bijstand te verlenen, maar de meeste dossiers worden nu door de dossierbeheerders opgevangen.”

Gudrun zag haar job veranderen van puur dossierbeheer naar een rol als management assistant. “Ik ben steeds de rechterhand van Stefaan geweest, maar in het begin werd die job vooral ingevuld als dossierbeheerder. Naarmate dat onze portefeuille en het team groeide, is mijn functie gewijzigd naar directie-assistente en leid ik nieuwe medewerkers op, ga ik naar de verschillende kantoren, help ik waar er problemen zijn… Ik ben het eerste aanspreekpunt voor het softwarepakket en vragen over financieel beheer.”

Hoe zien jullie de toekomst voor De Syndic?

Kimmy: “Het is een heel stabiel beroep. Er zullen altijd meer gebouwen bijkomen, dus werkzekerheid gegarandeerd. We zullen als syndicus ook steeds meer verantwoordelijkheid dragen: er zijn steeds meer regels waar we rekening moeten mee houden. Denk maar aan de  isolatienorm, asbestinventaris, EPC+…,”

Stefaan: “Langs de andere kant automatiseren we zoveel mogelijk en maken we de job ook gemakkelijker, maar het wordt steeds meer een specialisatie. We evolueren naar grotere syndicuskantoren met echte specialisten. Zoals Diederik aanhaalde, zullen er steeds minder eigenaars en vastgoedmakelaars zijn die de job van syndicus uitvoeren, daarvoor wordt het te ingewikkeld.”

“We evolueren naar grotere syndicuskantoren met echte specialisten.”

Wat is dan voor een bedrijf als De Syndic de grootste uitdaging?

“We zijn voortdurend bezig met verdere digitalisering en het efficiënter maken van onze job. In de toekomst zouden we bepaalde algemene vergaderingen op afstand moeten kunnen organiseren, daarmee zouden we heel wat tijd besparen en onze job ook meer overdag kunnen uitvoeren. Als alle info voorhanden is en de eigenaars krijgen de kans om vragen te laten stellen, dan is het gewoon nog een kwestie van een stemming te houden” aldus Diederik. “Absoluut. Efficiënt werken is topprioriteit. Persoonlijk is mijn grootste uitdaging dat onze klanten overal op dezelfde manier bediend worden en dat we een soort quality label uitstralen. Als onze klanten voelen dat hun gebouw in goede handen is, dan is mijn opdracht volbracht,” vertelt Stefaan.

Welke dromen heb je nog voor De Syndic?

Stefaan: “We zijn vertienvoudigd in omzet en aantal medewerkers sinds de opstart, daar kijk ik met heel veel voldoening op terug en ik hoop op dat elan verder te kunnen gaan en in de toekomst geografisch verder uit te breiden. Wat ik nog belangrijk vind, is dat het beroep positiever in de pers begint te komen. Er zijn nog heel wat vooroordelen. De klanten horen ons doorgaans enkel wanneer er een rekening moet betaald worden. Dat geeft een verkeerd beeld van wat we doen. Het is ook belangrijk dat kopers van een mede-eigendom gesensibiliseerd worden over de jaarlijkse extra kosten die toch wel kunnen oplopen. Dat zou de perceptie op onze rol als syndicus zeker veranderen.”

Tien jaar De Syndic staat ook garant voor een lange rij aan grappige, schrijnende maar vooral memorabele situaties: van schaarsgeklede dames over gebouwenbranden tot volledig onder water gelopen autogarages. Toch kan het ook hartverwarmend zijn, en Kimmy weet alvast welke anekdote zij zich zal blijven herinneren.

“Binnenkort beval ik van mijn eerste dochtertje. Ik zou haar heel graag naar een crèche brengen vlakbij een residentie die we in Gent beheren, maar blijkbaar is het heel moeilijk om in Gent zomaar binnen te geraken. Na een lange zoektocht heb ik eindelijk een plaatsje kunnen bemachtigen en dit dankzij de hulp van een van de eigenaars van die residentie. Fantastisch, toch?”


Om jouw ervaring op onze website zo gemakkelijk mogelijk te maken verwerkt Dewaele vastgoedgroep jouw gegevens en bewaart ze jouw voorkeuren. Zo kun je op elk moment de draad weer oppikken. Dewaele Vastgoedgroep maakt hierbij gebruik van cookies. Door op ‘Ik ga akkoord’ te klikken of gebruik te blijven maken van deze website en onze diensten, ga je akkoord met de privacy policy, die ook de cookie policy bevat. Wil je meer weten over cookies of hoe wij jou op sociale media gepersonaliseerde berichten kunnen sturen? Lees meer